Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zwichnięcie

dr hab. n. med. Jerzy Sułko
Klinika Chirurgii, Oddział Ortopedyczny, Instytut Pediatrii, CM UJ w Krakowie
Zwichnięcie

Zwichnięcie stawu polega na przemieszczeniu końców kości względem siebie, poza fizjologiczne położenie.

Do zwichnięcia dojdzie, kiedy siła urazu przekroczy wytrzymałość torebki stawowej i otaczających więzadeł.

Ze względu na odrębności budowy układu kostno-stawowego u dzieci, można najogólniej powiedzieć, że torebka stawowa jest bardziej wytrzymała niż kość do wieku 11–12 lat. Później struktura kości się coraz bardziej wzmacnia. Praktycznie widać to wśród rodzajów urazów u dzieci – przy podobnym mechanizmie urazu, czyli upadku na wyprostowaną kończynę górną, do wieku 10–11 lat wystąpi zwykle złamanie kości ramiennej, w wieku zaś 12 lat i więcej zwykle dojdzie do zwichnięcia stawu łokciowego.

Zwichnięcie może dotyczyć zasadniczo każdego stawu, ale najczęściej dotyczy stawów międzypaliczkowych palców rąk, stawu łokciowego, stawu śródręczno-paliczkowego ręki.

Objawami zwichnięcia są ból, obrzęk, nieprawidłowe ułożenie, upośledzenie ruchomości, zniekształcony obrys stawu.

Zwichnięcia powstające w wyniku urazu podlegają leczeniu polegającemu na nastawieniu przemieszczonych końców kości i odtworzeniu układu stawu. Zazwyczaj można to osiągnąć w sposób zachowawczy, czyli nieoperacyjnie, ale jeśli zachowawcze nastawienie nie przynosi efektu, to konieczne będzie nastawienie operacyjne zwichnięcia. Po nastawieniu zwichnięcia zakłada się unieruchomienie w postaci szyny gipsowej. W przypadku stawu łokciowego wystarczy okres około 2 tygodni, po czym zaleca się ćwiczenia ruchomości stawu.

Data utworzenia: 01.06.2017
Zwichnięcie Oceń:

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.