Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Ogólne zasady leczenia złamań kości

lek. med. Marek Libura
specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu
ZOZ MSWiA w Krakowie
Ogólne zasady leczenia złamań kości

Złamanie kości to przerwanie ciągłości kości wskutek działania sił z zewnątrz.

Ważnymi czynnikami wpływającymi na wybór metody leczenia są rodzaj i umiejscowienie złamania. Metody postępowania w zaopatrywaniu złamań w obrębie trzonów kości długich wciąż się rozwijają i ewoluują. Wskutek coraz lepszego zrozumienia mechanizmów biologicznych gojenia złamań i roli tkanek miękkich w tym procesie powstają nowe techniki nastawiania i zespalania tych złamań. Podstawowy cel stanowi przywrócenie w jak największym stopniu funkcjonalności kończyny, nie zawsze jest konieczne nastawienie anatomiczne.

Znajomość rodzaju złamania pozwala przewidzieć stopień obrażeń tkanek miękkich i tym samym dobrać odpowiednią metodę nastawienia i stabilizacji. Im większy stopień uszkodzeń, tym ważniejsze jest dostosowanie terminu operacji, a także techniki nastawienia i rodzaj implantu.

Leczenie złamań kości może być operacyjne lub zachowawcze, czyli nieoperacyjne. Bezwzględnymi wskazaniami do zabiegu operacyjnego są ratowanie życia lub ratowanie złamanej kończyny, czyli sytuacje, w których tylko operacja jest szansą na przeżycie (np. w przypadku urazów wielonarządowych) lub uniknięcie amputacji (np. w złamaniach otwartych). Leczenie operacyjne stosuje się także w przypadkach, gdy zastosowanie leczenia zachowawczego nie gwarantuje pożądanego efektu leczenia.

Leczenie zachowawcze, najczęściej z wykorzystaniem unieruchomienia gipsowego może służyć jako zaopatrzenie czasowe lub ostateczne. Pozwala ono uniknąć powikłań związanych z operacją. Zrost kostny w takim przypadku trwa jednak dłużej, większe jest również ryzyko braku zrostu, nieprawidłowego ustawienia i sztywności sąsiadujących stawów.

Nieprzemieszczone lub minimalnie przemieszczone złamania można pomyślnie leczyć z użyciem unieruchomienia gipsowego lub wyciągów pośrednich i bezpośrednich. Wymaga to jednak regularnych wizyt kontrolnych, ponieważ często dochodzi do wtórnego przemieszczenia się odłamów. Decyzję co do metody leczenia zawsze podejmuje lekarz.

Data utworzenia: 01.06.2017
Ogólne zasady leczenia złamań kościOceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.